AYNI YOLDA
Yürümek, aynı yolda olmak…
Yürümek, ikimizin de en büyük arzusu.
Aynı yolda olmak, bir ömrü beraber yaşamak, aynı yastığı paylaşmak, muhteşem bir şey değil mi?
Bu yolda, sonu gelmeyecek olan bütün şarkılarımı senin için söylüyorum. Şiirlerimize düşmüş ümit parıltıları, geceden rengini almış endişelerimiz, gökkuşağı gibi çok renkli sevdaya açık yüreklerimiz bu yolun eseri.
Yürümek, aynı yolda olmak.
- “Bir ara ümitsizliğe kapılmıştım ben.”
- “A! O bende olurdu hep. Şimdi sana bulaşmış.”
- “Ah, Polyanna… Ömrünün özeti bu senin...
Kulaklarımda sesin. Yanaklarımda nefesin.
Seninleyim hayatım.”
- “Yanımdasın da bir türlü elini uzatıp elimi tutmuyorsun.
Varsın ama var olduğunu saklar gibisin.
Biliyorum, biliyorum ki benimle değilsin,
Benimle değilsin kuralların esir ettiği şairim.”
- “Yanındayım dedim ya…”
- “Hani senin masalların vardı bir varmış, bir yormuşla biten?
Ben galiba o masalların kahramanıyım.”
- “Bir de tekir kedi. Hatırladın mı?”
- “Sonra güvercinler?”
Bunlar, o yolda birlikte yaşadıklarımız, kulaklarımızda çın çın duyduklarımız.
Bunlar benim aklıma, senin gözlerine düşmüş resimler.
Kalbimizi ısıtan kor ateşler.
Yürümek, aynı yolda olmak…
Bu yolda, sonsuza kadar seninleyim canım!
Seninleyim!
23 Şubat 2009
Oyhan Hasan BILDIKİ
Kategori: (Seninleyim) | Yorum (0) | Yorum yaz! | Bağlantı
İki kişilik bir dünya