İki Kişilik Bir Dünya

Ne olursa olsun her gece görünsün dolunay

Hüzün düşmüş gözlere ışık olsun

Bir avuç mutluluk bütün sevdalıların hakkı

Yeter ki insan âşık olsun

Sevdalı kuşlarla birlikte uyanmışız her seher vakti

Kader çizgimiz önceden çekilmiş bir yoldayız şimdi

Hiçbir tartıya sığmaz bir aşkla seviyoruz birbirimizi

Göz göze kalacağız sonsuza kadar her seher vakti

Sensiz hayat koyu karanlık bir gece bana

Kolum kanadım kırılıyor uçamıyorum

Gönlüm Kerem kesilse de böyle zamanlarda

Yanı başımda değilsen tutuşamıyorum

Nehirler unutur mu hiç denizine akmayı

Saçılan tohumlar gününde öğrenir başak tutmayı

Ne kadar isterdim şimdi sevdiğimin gözlerine bakmayı

Hasret saatleri çalıyor yine içimde

Biliyorum duygularını tek tek tutukluyorsun şimdi sen de

Nice kor ateşler alev alev yükseliyor kalbinde

Yarınlara ertelenmiş ömrümüzden izler var bu şiirde

Kahve telvelerinde yazılı umudun, umudum

Nehirler unutur mu hiç denizine akmayı

Ne olursa olsun her gece görünmeli dolunay

Uğruna İbrahim gibi yanmak isteyen şairin yolda

Gözlerine gülümsemek istiyor

17 Ocak 2009

Oyhan Hasan BILDIRKİ