Ah o dağlar, kızdığım, köpürdüğüm o dağlar!

Bir de kilitlenmiş tünel kapıları…

Dumanların ardında güneş mi bıraktılar

Sevgilere sırtlarını dönmüş insanlar?

 

Tutuklanmışım, bağlanmışım, susamışım

Ama suyunu yitirmiş bütün kuyular

“Ellerinde mehtabın tozu olmalı!” diyorsun

“Yüzünde sıcak bir gülümseme!”

Nerde?

 

Zamanın tuzaklarına düşmüşüm;

Üstelik göz alıcı dünya değirmeni,

Ansızın kendine çekiyor beni,

Belki de unutturmak için seni!

 

Adem ortada yok, insanlardan utanıyor

Havva elma ağacının ardında gizli.

Yüreğimizde bulutların izi,

Korkutuyor ikimizi!

 

Yok yok öyle değil, umut çağındayız şimdi

El ele vermenin zevkini çıkarıyoruz…

Adem’le Havva da alkışlıyor ikimizi;

Yepyeni sevdalara yüreklendiriyor bizi.

 

Bir, iki, üç, dört, beş derken dizi dizi

İlk selam dökülüyor dudaklardan:

“- Günaydın çocuklar! Günaydın çocuklar!”

Düşün nur tanem böyle olmasaydı

Kim tanırdı bizi?

 

İkimizin de yüzünde şimdi

Sımsıcak gülümsemeler!

20 Nisan 2006

 

Oyhan Hasan Bıldırki